Vorige week kwam er iemand binnen met de constatering dat 'we er weer een medaille erbij hebben'. We…? Ik was me van geen kwaad bewust.
Mijn medaillevoorraad zou overigens wel wat aanvulling kunnen gebruiken. Er moeten er ergens twee liggen: één als bewijs van een met succes gelopen wandelmars, midden in de jaren zestig van de vorige eeuw. De tijd dat men nog marcheerde. Dan nog één als bewijs dat ik als late twintiger een zwemmeerdaagse met succes afrondde. De laatste tijd zijn mijn prestaties op geen gebied van dien aard dat ik er een medaille, van welk edelmetaal dan ook voor kreeg uitgereikt.
Nu schijnen de jongens en meisjes op de Olympische Winterspelen veel meer medailles te hebben verzameld dan ik ooit zal vergaren en ook veel van de lezers zullen dit aantal nooit in hun prijzenkast kunnen krijgen. Vandaar misschien dat 'wij-gevoel'? Dat zou kunnen. Bij de koning en koningin speelde dit zeker niet mee. Zij hebben misschien wel meer medailles - al of niet verdiend - dan 'wij' hebben bemachtigd in verschillende Olympische krachtmetingen. Hun uitingen van enthousiasme over wat 'wij' presteerden werd terecht niet door iedereen in dank afgenomen. Zal wel een beginnersfoutje van het koningspaar zijn, zullen we maar hopen.
Het wij-gevoel. Ofschoon ik nauwelijks gehinderd wordt door enige kennis of interesse in sportieve zaken is me deze weken wel wat opgevallen. Hoe dichter men in de buurt komt van het eventueel winnen van medailles, neemt het wij-gevoel af. "Zilver of brons is voor 'mij' niet genoeg. 'Ik' wil goud". Noorse schaatsers, wat verder van medailles vandaan, hebben nog een beetje wij-gevoel: "Als 'zij' meedoen, doen 'wij' niet mee". Het wij-gevoel is nog wel eens aan wat voorwaarden gebonden. Zouden we – buiten de sport om – niet eens wat meer aan ons wij-gevoel moeten werken. In ons land, onze regio, ons eiland? Wij hebben genoeg om trots op te zijn. Laat dit ook eens aan de anderen weten. We hebben aan de muur in de redactiekamer in ieder geval ruimte voor medailles gemaakt. Wij zijn er klaar voor…
Deze blog stond eerder in Eilanden-Nieuws van 21 februari 2014
Geen opmerkingen:
Een reactie posten